U NUT MA K

Unutmak
Bu kelime ekseriyetle hayatta 'acı' duygusunun üstünü örtme niyetiyle yapılır. Hayatı mutluluk duygusunun içine sıkıştırma çabası. Oysa unutmak bir yerde ıskalamaktır bütünü.
Hatırlamak, yaşatmak; unutmak ise öldürmektir bir yerde. 
Bir yerde de kendi varlığını da unutmaktır. 
Hatır hâlde olmak bedel ister. Yaptığın her fiilde bir dikkat ve anlam vardır. Neden yaptığını bilir hâl üzeredir. 
Unut hâlinde yapılan hareket de bir gelişigüzellik, bir ben varlığını yükseltme vardır.
Gerçi unutmak bizim bir yanımız, insan kelimesinin kökeni de unutmakdır, insan unutandır. Hatırlamak da öyle. Tabii bunun da bir bedeli var.
Unutmak; merkeze kendini alıp, diğer her şeye karşı kör kesilmenin en belirgin hâlidir. Bir zaman sonra öyle bir alışkanlık hâli alır ki, neyi neden unuttuğunu bile unutur insan. Kaybedinceye kadar.. Hoş kaybetmek de herkes de bir şeyleri hatırlatır mı tartışılır.Korona virüsünden dolayı, gündelik hayatımız sekteye uğradı. Günlerimizi evlerimizde geçiriyoruz dünya olarak. Hemen hemen bir çok sayfa da yapılacaklar listesi paylaşılmış. Boş vakitleri doldurmak için. zamanı "boş" olarak adlandıran bizler için. Gerçekten bu listeleri neden yapmayı istiyoruz? Kendisine yabancı bedenler, kitapları hızlıca bitirmek, bu süreçte okuduğu kitap sayısıyla övünmek, hipnoz olmuş gibi dizi-film seyretmek. Bir çerez tüketir gibi otomatik şekilde tüketmek ve bununla övünmek.
Bakmayı ve düşünmeyi de o denli unutmuşuz.
Neyi hatırlıyoruz? Neyi unutuyoruz? Şu günlerde bizim için en önemli şey gerçekten önemli mi?
Şahsiyet dizisinde beğendiğim bir replikle noktalıyorum yazımı. "...ama er geç, ben de unutacağım değil mi? Bütün hatıralarım silinip gidecek. Peki ben ne olacağım? Telefon numaraları bir şey değil de. Benim şahsiyetim ne olacak?" 

Şahsiyetim dediğiniz şey nedir?